اروپای بدون زباله خواستار اقدامات چرخشی قویتر در توافق صنعتی پاک است
بروکسل، ۲۶ فوریه ۲۰۲۵ - شبکه زیستمحیطی «زباله صفر اروپا» میگوید، توافقنامه صنعتی پاک (CID) که امروز توسط کمیسیون اروپا منتشر شد، از بهکارگیری کامل پتانسیل اقتصاد چرخشی برای گذار اقتصادی بسیار مورد نیاز، ناتوان است.
یکی از اهداف CID این است که اتحادیه اروپا را تا سال ۲۰۳۰ به رهبر جهانی در اقتصاد چرخشی تبدیل کند. CID اعلام کرده است که کمیسیون در سال ۲۰۲۶ قانون اقتصاد چرخشی (CEA) را تصویب خواهد کرد. قرار است این قانون گذار از مدیریت پسماند را تسهیل کند، تقاضا برای مواد اولیه ثانویه را افزایش دهد و از مواد ارزشمند محافظت کند.
آلین مایگرت، رئیس سیاستگذاری در سازمان «زباله صفر اروپا»، میگوید:
«معامله صنعتی پاک، چارچوبی سطح بالا تعیین میکند که در آزادسازی پتانسیل اقتصاد چرخشی به اندازه کافی پیش نمیرود. اقدامات مربوط به چرخه تولید، و به ویژه خود معامله، باید به عنوان یک قطبنمای راهنما برای تغییر نحوه مصرف و تولید ما، توانمندسازی جوامع و ایجاد اقتصادهای مقاوم از طریق ایجاد شغل در بخشهای چرخشی عمل کند. تأثیر CID به جزئیاتی که در ادامه آشکار میشوند، بستگی دارد.»
علاوه بر این، با پیشبینی بودجه عمومی قابل توجه، شفافیت و شمولیت کلیدی خواهند بود. در این راستا،«گفتگوی صنعتی پاک در مورد چرخهای بودن، گامی مثبت است.»مایگرت اضافه میکند،«به شرطی که جامعه مدنی در این گفتگو نقشی داشته باشد و چنین گفتگویی به همه موضوعات CID گسترش یابد.»
CID به درستی نیاز به کاهش وابستگی اروپا به زنجیرههای تأمین غیرقابل اعتماد را از طریق تقویت بازیابی و استفاده مجدد از مواد تشخیص میدهد. با این حال، این شبکه زیستمحیطی خاطرنشان میکند که بدون چارچوبی برای نحوه استفاده استراتژیک از مواد و پرداختن به ردپای ناپایدار مواد در اتحادیه اروپا، CID هدف را گم میکند.
ترزا مورسن، مسئول سیاستهای پسماند و منابع در سازمان «زباله صفر اروپا»، میگوید:
«هدف CID برای افزایش نرخ استفاده از مواد چرخشی (CMUR) به ۲۴ درصد تا سال ۲۰۳۰ یک هدف مهم است، اما بدون انگیزههای اقتصادی قوی برای سوق دادن استفاده از مواد اولیه ثانویه به جای مواد اولیه بکر، هنوز مشخص نیست که چگونه میتوان به این هدف دست یافت.»
یکی از مشوقهای مالی در جعبه ابزار اتحادیه اروپا، مسئولیت گسترده تولیدکننده (EPR) است که کمیسیون پیشنهاد اصلاح و هماهنگسازی آن را داده است. یکی از نگرانیهای این شبکه این است که این هماهنگسازی ممکن است استانداردها را کاهش داده و حفاظت از محیط زیست را تضعیف کند. در حالی که رویکرد CEA به EPR گامی در مسیر درست است، زیرا دیجیتالی شدن و سادهسازی میتواند انطباق و شفافیت را تقویت کند، قوانین جدید باید از مسابقهای به سمت پایین جلوگیری کنند.
علاوه بر این، تعهد CID به سادهسازی معیارهای پایان زباله باید سلامت انسان و محیط زیست را حفظ کند. چرخهای بودن واقعی مستلزم تولید و طراحی مواد پاکتر از ابتدا، در کنار راهحلهای بهتر دفع است. به عنوان مثال، CID در پرداختن به تأثیرات منفی سوزاندن زباله کوتاهی میکند و صرفاً بر هدایت زبالهها از محلهای دفن زباله تمرکز میکند، در نتیجه از یک رویکرد جامع که شامل اقداماتی برای هدایت زبالهها از کورههای زبالهسوز نیز میشود، غافل میشود.
لوریَن ویلارد، مسئول سیاستهای بازیافت شیمیایی و تبدیل پلاستیک به سوخت، میگوید:
«بازیافت به تنهایی یک راه حل کافی نیست. اقدامات بالادستی، از جمله طراحی مجدد محصولات و مواد برای دوام بیشتر و ایمنی بیشتر، برای جلوگیری از گردش مواد مضر در جریانهای بازیافتی ضروری است.»